Διηγήσεις τοῦ ἀββᾶ Δανιήλ

Ὁ ἀββάς Δανιήλ φτάνοντας σε ὑψηλά πνευματικά μέτρα καί ἀποκτώντας ἁγιοπνευματικά χαρίσματα, ὅπως τὸ διορατικό, ἀναδείχθηκε σε προϊστάμενο τῆς Σκήτης. Οἱ μοναχοί καί οἱ μοναχές τῆς Αἰγύπτου με διάφορους – καί συχνά ὑπερβολικούς – τρόπους ἐκδήλωναν τόν ἀπέραντο σεβασμό τους πρός τό πρόσωπό του. Πρίν ἀπό τήν ἐκδημία του, σε μεγάλη ἡλικία, ἐπιδόθηκε στην τελική διαμόρφωση τῶν διηγήσεών του, τίς ὁποῖες πρέπει να χρησιμοποιοῦσε σε ὁμιλίες καί συζητήσεις του. Καταγραμμένες εἴτε ἀπό τὸν ἴδιο εἴτε ἀπό κάποιον μαθητή του, ὁ ὁποῖος πρόσθεσε σ' αὐτές ἀρκετά βιογραφικά στοιχεῖα τοῦ ἀββᾶ, εἶχαν πλατιά διάδοση και μεταφράστηκαν στα συριακά, τα κοπτικά, τα αἰθιοπικά καὶ τὰ ἀραβικά. Πέρα ἀπό τόν ἐποικοδομητικό τους χαρακτήρα, οἱ κατανυκτικές καί συναρπαστικές αὐτές διηγήσεις εἶναι ἀνεκτίμητες, ἐπειδή μᾶς παρέχουν πολύτιμες καί ἀξιόπιστες πληροφορίες γιά τή ζωή - καί ὄχι μόνο τή μοναστική- στην Αἴγυπτο καί τίς ἐρήμους της κατά τόν 6ο αἰώνα.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ........................................................................................ 5

ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΔΑΝΙΗΛ

1. [Ὁ μοναχός καί οἱ δαίμονες]....................................................... 13

2. Βίος καί πολιτεία τῆς Ἀναστασίας τῆς πατρικίας........................ 15

3. [Μάρκος ὁ σαλός]....................................................................... 29

4. [Ὁ ἀόμματος ζητιάνος]............................................................... 41

5. Γιά τή Θωμαΐδα, τη σώφρονα καί ἁγία κόρη.............................. 47

6. [Ὁ μοναχός πού εἶχε σαρκικό πόλεμο]....................................... 55

7. Γιά τή μοναχή πού προσποιόταν τή μέθυση............................... 59

8. [Ὁ φόνος τοῦ βαρβάρου καί ἡ διακονία τοῦ λεπροῦ].................. 77

9. Γιά τόν λατόμο Εὐλόγιο............................................................... 85

10. Γιὰ τὸν ἀργυροχόο Ανδρόνικο καί τή γυναίκα του Ἀθανασία... 119

11. Διήγηση γιά τόν ἀββά Δουλᾶ................................................... 149